Elektrolity

Proces rozpadu związku chemicznego na jony pod wpływem wody nazywamy dysocjacją jonową lub elektrolityczną. Takie związki nazywamy elektrolitami. Należą do nich kwasy, zasady i sole. Energia, niezbędna do zniszczenia sieci krystalicznej może pochodzić z oddziaływań między jonami kryształu a cząsteczkami polarnego rozpuszczalnika. Nosi ona nazwę energii solwatacji, a w przypadku wody energii hydratacji.
W 1887r. Arrhenius (szwedzki chemik) Svarte dokonał podziału substancji na elektrolity i nieelektrolity według następujących założeń:
1. Elektrolity podczas rozpuszczania w wodzie rozpadają się na jony dodatnie (kationy) i ujemne (aniony).
2. Suma ładunków elektrycznych kationów i anionów powstałych w wyniku dysocjacji jonowej jest zawsze równa zeru.
3. Właściwości jonów różnią się znacznie od właściwości obojętnych atomów lub cząsteczek.
Obecności jonów dowodzi przewodzenie prądu przez roztwory wodne oraz podwyższenie temperatury wrzenia i obniżenie temperatury krzepnięcia roztworów elektrolitów.
H2SO4 -> 2H+ SO42-
Mg3(PO4)2 -> 3Mg2+ 2PO43+
Wartość ładunku jonu jest równa wartościowości atomu lub grupy w związku chemicznym, a ilość jonów dodatnich i ujemnych równa jest liczbie atomów lub grup.